"คิมหันต์ท้องนาบ้านหาดแพง" ๔

......ดวงเอ๋ยดวงจิต

ลืมสนิทกิจการงานทั้งหลาย

ย่อมละชีพเคยสุขสนุกสบาย

เคยเสียดายเคยวิตกเคยปกครอง

ละทิ้งถิ่นที่สำราญเบิกบานจิต

ซึ่งเคยคิดใฝ่เฝ้าเป็นเจ้าของ

หมดวิตกหมดเสียดายหมดหมายปอง

ไม่ผินหลังเหลียวมองด้วยซ้ำ เอย.

....กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า บทที่ ๒๓
....จากคำประพันธ์บางเรื่อง

พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ เปรียญ)

"คิมหันต์ท้องนาบ้านหาดแพง" ๓

.....ศพเอ๋ยศพไพร่

ไม่มีใครขึ้นชื่อระบือขาน

ไม่เกรงใครนินทาว่าประจาน

ไม่มีการจารึกบันทึกคุณ

ถึงบางทีมีบ้างเป็นอย่างเลิศ

ก็ไม่ฉูดฉาดเชิดประเสริฐสุนทร์

พอเตือนใจได้บ้างในทางบุญ

เป็นเครื่องหนุนนำเหตุสังเวช เอย.


....กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า บทที่ ๒๐
....จากคำประพันธ์บางเรื่อง

พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ เปรียญ)

"คิมหันต์ท้องนาบ้านหาดแพง" ๒

...ดวงเอ๋ยดวงมณี

มักจะลี้ลับอยู่ในภูผา

หรือใต้ท้องห้องสมุทรสุดสายตา

ก็เสื่อมซาสิ้นชมนิยมชน

บุปผชาติชูสีและมีกลิ่น

อยู่ในถิ่นที่ไกลเช่นไพรสณฑ์

ไม่มีใครได้เชยเลยสักคน

ย่อมบานหล่นเปล่าดายมากมาย เอย.


....กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า บทที่ ๑๔
....จากคำประพันธ์บางเรื่อง

พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ เปรียญ)

"คิมหันต์ท้องนาบ้านหาดแพง" ๑

.......ทอดเอ๋ยทอดทิ้ง

ยามหนาวผิงไฟล้อมอยู่พร้อมหน้า

ทิ้งเพื่อนยากแม่เหย้าหาข้าวปลา

ทุกเวลาเช้าเย็นเป็นนิรันดร์

ทิ้งทั้งหนูน้อยน้อยร่อยร่อยรับ

เห็นพ่อกลับปลื้มเปรมเกษมสันต์

เข้ากอดคอฉอเลาะเสนาะกรรณ

สารพันทอดทิ้งทุกสิ่ง เอย.


....กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า บทที่ ๖
....จากคำประพันธ์บางเรื่อง

พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ เปรียญ)

"คิมหันต์ท้องนาบ้านหาดแพง"...เวอร์ชั่นกรีน

.......ห่างเอ๋ยห่างไกล

ห่างจากพวกมักใหญ่ฝักใฝ่หา

แต่สิ่งซึ่งเหลวไหลใส่อาตมา

ความมักน้อยชาวนาไม่น้อมไป

เพื่อนรักษาความสราญฐานวิเวก

ร่มเชื้อเฉกหุบเขาลำเนาไศล

สันโดษดับฟุ้งซ่านทะยานใจ

ตามวิสัยชาวนาเย็นกว่า เอย.


....กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า บทที่ ๑๙
....จากคำประพันธ์บางเรื่อง

พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ เปรียญ)

Rolleiflex 3.5F + Tri-X + Ilford FB + Green toned over lith print

"คิมหันต์ท้องนาบ้านหาดแพง"...เวอร์ชั่นบลู

.....ความเอ๋ยความรู้

เป็นเครื่องชูชี้ทางสว่างไสว

หมดโอกาสที่จะชี้ต่อนี้ไป

ละห่วงใยอยากรู้ลงสู่ดิน

อันความยากหากให้ไร้ศึกษา

ย่นปัญญาความรู้อยู่แค่ถิ่น

หมดทุกข์ขลุกแต่กิจคิดหากิน

กระแสวิญญาณงันเพียงนั้น เอย.

.....กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า บทที่ ๑๓
....จากคำประพันธ์บางเรื่อง

พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ เปรียญ)


Rolleiflex 3.5F + Tri-x + Ilford MGFB + Blue toned over lith print

"คิมหันต์ท้องนาบ้านหาดแพง"...เวอร์ชั่นสุดท้าย

......"แต่เอ๋ยแต่นี้

เป็นหมดที่ใฝ่จิตริษยา

เป็นหมดที่อุปถัมภ์คิดนำพา

เป็นนับว่า "อโหสิกรรม" กัน

เขาจะมีดีชั่วติดตัวไป

เป็นวิสัยกรรมแต่งและแสร้งสรร

เรารู้ได้แต่ปวัตน์ปัจจุบัน

ซึ่งทิ้งอยู่คู่กันกับนาม เอย.

..กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า บทสุดท้าย....
..จากคำประพันธ์บางเรื่อง

พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ เปรียญ)


Rolleiflex 3.5F + Tri-x + Ilford MGFB + lith print