"รถไม้กับเรื่องเล่าเดือนกุมภาฯ"

Image Hosted by ImageShack.us


Rolleiflex 3.5F + Tri-x + Death Lith print on Agfa MGFB

........ว่ากันว่าเดือนกุมภาพันธ์ เป็นเดือนแห่งความรัก...หลายๆท่านหลายๆคนต่างๆนึกถึงเทศกาลวันวาเลนไทม์ซึ่ง หนุ่มสาวที่แอบมีใจให้กันหลายๆคู่ต่างใช้โอกาสนี้แสดงความในใจที่มีต่อคนที่ ตนรัก....บางคู่ก็หากิจกรรมที่ส่งเสริมความสัมพันธ์ให้ความรักหวานชื่นและ แน่นแฟ้นยิ่งขึ้นไป....เดือนนี้จะมองไปทางไหนก็จะมีแต่สีแดง...ดอกกุหลาบ... และรอยยิ้มของคู่รัก...
.....ผมถ่ายภาพรถไม้คันนี้เมื่อปลายปี ๒๐๐๘ ระหว่างรอรับหลานสาวที่กำลังเลิกเรียนเพราะเป็นความประทับใจส่วนตัวที่เกี่ยวกับความน่ารักและร่วมสมัยของรถไม้(รถโดยสารดั้งเดิมของชาวภูเก็ต)คันนี้โดยเฉพาะ.....สอบถามได้ความว่ารถคันนี้เมื่อก่อนเป็นรถรับส่ง"รำวงคณะหนูจ๋า"ในเวลากลางคืนซึ่งไม่มีแล้วในปัจจุบัน.......ไม่คิดว่าจะนำมาโพสแต่ หลังจากผมลดทอนเจ้าดีเทลรุงรังของภาพจนเหลือแต่สภาพรถเปล่าที่ไม่มีชีวิต...กลับทำให้ผมรู้สึกถึงการพบกันของภาพและเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกัน....
...... เดือนกุมภาฯและภาพนี้ผมนึกถึง "โกดำ"และ"ครูอิ๋ว"..คู่รักต่างฐานันดรที่จบชีวิตพร้อมกันเพื่อพิสูจน์และแสดงเจตจำนงค์ที่จะ อยู่ด้วยกัน....โกดำขับรถไม้ที่มีลักษณะดังภาพรับส่งครูอิ๊วตั้งแต่ครั้งยัง เป็นนักศึกษาวิทยาลัยครูและพัฒนาสานสัมพันธ์จนเกิดเป็นความรัก....หากแต่ ความรักที่แสนหวานของทั้งสองกลับถูกกีดกั้นจากผู้ใหญ่....ความรักที่น่าจะ หวานหอมในเดือนกุมภาฯ กลับมาถึงทางตันที่น่าเวทนายิ่ง....ทั้งคู่ต่างเขียนตำนานเดือนกุมภาฯเพิ่ม อีกหนึ่งบทในวันที่ ๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๖ เพื่อบูชาความรักที่ไม่สมหวังด้วย..."ความตาย"...โศกนฏกรรมของความรัก..." สะพานรักสารสิน"....
.....ภรรยาและลูกสาวของผมมีอันที่จะต้องอยู่ ปรนนิบัติคุณพ่อ(ของภรรยา)ที่ป่วยด้วยโรคมะเร็งปอดระยะสุดท้ายที่นครพนม.... ผมจึงมีวาเลนไทม์ในปีนี้ที่ไม่ค่อยสดชื่นนักจากการอยู่เพียงลำพัง....

"Lazy cat ,Samui 2008"

Image Hosted by ImageShack.us


Rolleiflex 3.5F + Tri-x + Death Lith print with Agfa multicontrast FB


ช่วงเวลาที่ผมบันทึกภาพนี้อยู่ผมอยู่ในช่วงProductionที่หนักสุดในรอบปีที่เกาะสมุย กันยายน ปี2008
... การที่ต้องตื่นเช้ามืดในทุกๆวัน...ยืนอยู่กลางแดดตลอดวันกับอุปกรณ์ที่หนักรวม กันเกือบ4กิโลกรัมในมือ...ทำงานแข่งกับแดดและอารมณ์คน...กลับเข้าพักผ่อนใน ตอนกลางคืน ....เป็นระยะเวลาเดือนเต็มๆ....คงเดาได้ว่าผมเครื่องฮีทแค่ไหน
....แล้ววันหนึ่งในขณะที่ผมมาหาข้อมูลในช่วงกลางProductionนั้นมาเห็นเจ้าเหมียวนี้เข้า...
.... ใต้ร่มเงาไม้และสายลมโชยเย็นสบายหน้าบ้านไม้เก่าๆที่หน้าบ้านปิดอยู่กับกอง เก้าอี้หวายระเกะระกะบริเวณริมทางเดินเท้าเส้นบ่อผุด..เล่นเอาผมหยุดดูและ มองมันอย่างคิดแล้วคิดอีก..
มันนอนมานานมาก...ก่อนผมจะมาพบเข้าซะอีกและก็นอนอยู่อย่างนี้ในขณะที่ผมจ้องดูมันอีกตั้งนาน....สักพัก!!มันก็ตื่นมาหาวหวอดใหญ่(ผมบันทึกภาพขณะนั้นเอง!)
...ผมคิดแบบเดาว่าคงตื่นเพราะหิวหรือรำคาญผมที่เอาแต่จ้องดูมันแล้วมันจะกระโดดลงไปจากโต๊ะเพื่อไปหาอะไรกินหรือไปให้พ้นจากการเบื่อคนจ้อง....
....ขอโทษครับ!!!!!มันไซ้เลียขนอย่างสบายอารมณ์และก็ผล็อยหลับไปในที่สุด....

ผมไม่ค่อยแน่ใจว่ามันง่วงหรือขี้เกียจ...(เป็นไปได้ทั้งสองอย่าง)
...แต่สิ่งหนึ่งที่มั่นใจคือ...ผมอิจฉาครับ!!!