......ยากที่จะมีใครใฝ่ฝันถึงการได้เป็นพนักงานดูดส้วมในวัยเด็กหรือเพชรฆาตสังหารนักโทษในเรือนจำ
........แต่มันจะต้องมีใครสักคนที่ต้องทำหน้าที่ตรงนั้น.......เพื่อขับเคลื่อนสังคมอย่างเป็นระบบ
....ยังมีอาชีพที่น่าขนพองสยองเกล้า,น่าสะอิดสะเอียนและเหงาเปล่าเปลี่ยวอีกมากมายที่จำเป็นต้องมีและดำเนินไปบนโลกที่เก่าพร้อมจะแตกใบนี้
........ต้นไม้กลางนำ้สองต้นนี้ยังคงยืนอยู่ก่อนผมจะมาพบและเชื่อว่าแม้ผมจะบันทึกภาพไว้มันก็ยังคงต้องทำหน้าที่ของมันอยู่ต่อไป.....
........บางครั้งผมก็นึกถึงมันกลางดึกขณะที่ผมขดตัวบนที่นอนอุ่นในบ้าน......ถ้าผมแอบย่องไปดูมันตอนกลางคืนแล้วมันจะยังอยู่ไหม.....ถ้าไม่อยู่แล้วมันจะไปไหน....
........หรือจะมีบางสิ่งบางอย่างมาอยู่เป็นเพื่อนคุยกับมันไหมในเวลาคำ่.....นอกจากทะเลเวิ้งว้างและความเงียบเหงาสุดขั้วหัวใจมันจะมีอะไรอีกไหมที่จะมาอยู่กับมัน......หรือสิ่งที่มาอยู่เป็นเพื่อนคุยของมันจะลากลับก่อนอรุณรุ่งวันใหม่จะมาเยือน....
......ผมพยายามทำหน้าที่ของผมอยู่ครับ......แม้ว่าต้องยืนรอภาพนี้ปรากฏตรงหน้าในถาดนำ้ยาDevelopเป็นเวลาถึง "98 นาที".......
Nikon F2 + 35-105 + Tri-x + Ilford FBMG + Lith Print at 98 min of Dev.....
