Woodman 45 + 150 mm + Orange filter + TMX 4x5 + Oreintal VG
ผมหัดถ่ายรูปใหม่ๆ ตอนนั้นผมถูกภาพขาวดำมอมเมาเอาตอนไหนผมก็ไม่ทราบ แต่ผมใช้เวลาว่างหลังเรียนและระหว่างเรียนไปกับการแอบอยู่ในร้านหนังสือต่างประเทศในห้างเซ็ลทรัล เป็นครั้งละหลายๆชั่วโมง (ไม่มีเงินซื้อ) รู้มาว่า(สมัยนั้น)ถ้าไม่ได้อ่าน
The Negative และ The Print ที่เขียนโดย Ansel Adams แล้วล่ะก็อย่าหวังเอาดีทางการทำงานขาวดำ
เรื่องคือวันหนึ่งผม(FM2N)ถ่ายภาพซิตี้สเคปตอนกลางคืนที่ถนนสีลม ทุกอย่างดูจะผ่านไปอีกหนึ่งคืน และคงจะเปลี่ยนผมวันนี้ไปอีกอย่างหนึ่งด้วย ถ้าบังเอิญฝนดันไม่ตกลงมาอย่างหนัก ผมหนีหลบฝนเข้าไปในบาร์เหล้าของฝรั่งในระแวกนั้น ด้วยความที่ติดเหล้างอมแงม(ในตอนนั้น)ขอเพียงให้มีเหตุผลเพียงนิดๆหน่อยๆก็พอ ฉนั้นการที่ฝนตกลงมาอย่างหนักอย่างนี้มันจึงมีความสมเหตุและสมผลด้วยประการทั้งปวงที่จะเมาอย่างหนัก(มาก) ผมดื่มไปแยะและออกมาจากบาร์แห่งนั้นตอนฝนหยุดตกด้วยความเมาแบบเต็มกระบาล มองอะไรๆก็สวยไปหมดและน่าถ่ายรูปไปหมด ผมจึงจัดแจงตั้งกล้องตัวเก่งบนสามขา จัดองค์ประกอบ วัดแสง ลั่นชัตเตอร์
และ..........อ้วกแตก ใช่ครับผมร่วงอยู่ใต้ขาตั้งกล้องนั่นแหละ มารู้สึกตัวก็ตอนที่มีฝรั่งชาวเยอรมันอายุคราวคุณลุงมายืนดูผม เขาสะพายกล้อง(Nikon F4)จำได้แม่นมาก แล้วแกก็มาช่วยพยุงผม เขาถามว่าทำไมถ่ายรูปตอนเมาขนาดนี้ผมคุยกับเขาตั้งนานตามประสาคนเมาจนจบด้วยการชวนกันไปถ่ายรูปในวันรุ่งขึ้นผมกับลุงฝรั่งแก่ๆคนนั้นพร้อมเพื่อนๆเราใช้เวลา2-3วันในการไปถ่ายรูปที่นั่นที่นี่จนวันสุดท้ายเขาถามผมว่าผมสนใจการถ่ายภาพแนวไหนเป็นพิเศษ ผมตอบแบบไม่ลังเลว่า ต้องภาพขาวดำสิ แล้วต้องแบบงามๆอย่างAnsel ด้วย แกก็ยิ้มๆและก็ไม่ถือสาความเพี้ยนของผม เราแลกที่อยู่ตอนก่อนที่จะลากัน(แต่ผมทำของเขาหาย.....เวรของตัวจริงๆ)
......หลังจากนั้นราวๆสองถึงสามอาทิตย์ผมได้รับพัสดุไปรษณีย์ทางไกลจากมิตรต่างวัยชาวเยอรมันคนนี้พร้อมของฝาก 2-3ชิ้นประกอบไปด้วย เครื่องวัดแสงเฉพาะจุด1ํแบบเข็มของPentax หนังสือ The Negative ของลุงAdams และภาพถ่ายชุดหนึ่งที่พวกเราได้ใช้เวลาถ่ายรูปด้วยกันผมฝึกและเรียนจากของฝากชุดนั้นของลุง Derk Neilsen และภาพนี้เป็นภาพชุดแรกๆของผมกับ
Woodman.....ผมไม่ได้ข่าวจากลุงแกอีกหลังจากพัสดุไปรษณีย์ชุดนั้น
